گوش بر آیینه

بیدل دهلوی

حیرت آهنگم كه می فهمد زبان راز من ؟

گوش بر آیینه نه تا بشنــــــــوی آواز من

ناله ها در سینه از ضبط نفس  خون كرده ام

آشیــــــــان  لبریز نومیدی است از پرواز من

شمع را در بزم  بهــــــر سوختن آورده اند

فكر انجامم مكن  گر دیده ای آغـــــاز من

چشـــم تا بر هم زنم  زین دامگه آزاده ام

در خــم مژگـــــــان وطن دارد پر پرواز من

اینقدر بیدل به دام حیرت دل می تپــــــــم

ره ز من بیرون ندارد فكــــر گردون تاز من